शीतल कापशीकर

Walkathon : एक आनंदानुभूती I am a Finisher ... अगदी स्टाईलमध्ये मी फोटो काढला आणि आता बाकी कुठे, काय चाललंय ते बघायला गेले. खरं म्हणजे मी सहा किलोमीटर चालून आले होते, पण बिलकुल दमले नव्हते. उत्साह, आनंद अगदी ओसंडून वाहत होता. त्याचं कारण पण तसंच आहे ... मी हा चालायचा उपक्रम खूप जणांबरोबर एकत्रित केला होता. त्यामुळे अनेकांची सकारात्मक ऊर्जा माझ्यात आली होती. निमित्त होते ज्ञान प्रबोधिनी निगडी केंद्र पालक महासंघ आयोजित Walkathon चं !!! आजचा दिवसच माझ्यासाठी अगदी स्पेशल ठरला होता, तो देखील अगदी सकाळच्या तीन चार तासात. झालं असं की... पहाटे पाच वाजता गजर वाजला आणि मी उठले ... खरंतर अडथळा आणणारं घरात कोणीही नव्हतं, पण माझीच खूप लगबग चालली होती... का तर Walkathon ला जायचंय म्हणून ... यापूर्वी मी चार-पाच  सायक्लोथॉनला गेले आहे, पण Walkathon ला जायचा हा माझा पहिलाच अनुभव. आणि पहिला अनुभव नेहमीच स्पेशल असतो. तसं बघायला गेलं तर चालायची सवय असल्याने तो भरपूर अनुभव माझ्या गाठीशी आहे, पण Walkathon काहीतरी वेगळं असेल असं माझं मन मला सांगत होतं आणि खरोखर त्याची प्रचिती आलीच...

झिलमिल सितारों का आंगन होगा रिमझिम बरसता सावन होगा ऐसा सुंदर सपना अपना जीवन होगा या वाक्यांची प्रचिती मी संपूर्ण डिसेंबर महिन्यात अनुभवली. नाताळनिमित्त संपूर्ण महिनाभर लखलखणारे लंडन शहर, वेळी अवेळी कधीही येणार पाऊस आणि हा संपूर्ण महिना इथेच तळ ठोकून असणारी मी ... पण खरंच लंडनचा नाताळ एक अनुभूतीच आहे. अगदी लहानपणीच पुलंनी आमच्या डोक्यात लंडनचा नाताळ हे दोन शब्द अक्षरशः कोरले आणि ते कधी बकेट लिस्ट मध्ये गेले ते कळलंच नाही. लंडनचा नाताळ अनुभवायचं हे स्वप्न २०२५ मध्ये पूर्ण झालं. डिसेंबर महिना उजाडताच लंडन शहर जणू एखाद्या परीकथेतून बाहेर आल्यासारखं दिसू लागतं. थंडीची झुळूक, रस्त्यांवर पसरलेले सोनेरी दिवे, दुकानांच्या  सजवलेल्या काचा, ख्रिसमस थीममध्ये आणि सर्वत्र ऐकू येणारी Christmas carols ... यामुळे लंडनचा नाताळ एक वेगळाच अनुभव देतो. डिसेंबरची थंडी अंगावर शहारा आणते आणि त्याचवेळी लंडन शहर अगदी अलगद हसते. संध्याकाळी आकाशात लवकर पसरलेला अंधार रस्त्यांवरच्या झगमगत्या दिव्यांनी पराभूत होतो. जणू काही लंडन स्वतःला आणि आपल्याला सांगत असते ... थंडी असो वा अंधार, आनंद थांबत नाही. लंडनमध्ये ना...